30 Eylül 2015 Çarşamba

Merhaba!


Herkese selamlar. Ben Umut. Umut Korkmaz. Izmir doğumluyum. 17 yaşındayım. Kafasında garip düşünceler olan mutlu mu mutsuz mu henüz karar verememiş bir gencim. 49 kiloyum. 1.76 boyum var. Günlük aktivitelerim oyun oynamak, anime izlemek, -maalesef- çok nadir kitap okumak, işe gitmek ve kedimle ilgilenmek. Kedimin ismi Badem. 4 aydır falan beraberiz. Kendisini sokakta el kadarken buldum. Önce annesi falan gelir belki diye 1 saat falan bekledim başında. Kimse gelmedi. Babamında eve kedi götürmeme kızacağını düşünüp önce sokaktayken biraz yemek bulmaya çalıştım. Olmayınca bakkaldan 200 ml. süt alıp bi kabın içine döktüm onu içtikten sonra dayanamayıp yine bakkala gittim ve küçük bi kutu istedim. Sağ olsun verdi. Kutuya koyup eve getirdim. Babamla orta çaplı bi tartışmamızdan sonra uyudum. Sabah ilk işim yaş mama almak olmuştu. Güzel bi anıydı. Şuanda bahçeli evimizin balkonunda kalıyor. Gayet rahat olduğuna eminim. Arada kapıdan pencereden içeriye atlayıp kucağıma yerleşmesi ve tırnaklarımı bacaklarıma geçirmesi olmasa çok daha iyi olacak. Ama ne yapayım? Gülü seven dikenine katlanır değil mi? :)

Neyse, tanışma faslını biraz fazla uzattım sanırım. Umarım kafanızda bana dair bir fikir oluşmuştur. Burada ki asıl amacım, hayatımı anlatmak değil. Günlük tarzıda tutmayı düşünmüyorum. Önemli olayları benim bakış açımdan görmeniz için buradayım. Kesinlikle kimseye karşı bi taraf almış değilim. Burada yazacaklarım sizi rahatsız edebilir ya da hoşunuza gidebilir. Ama merak etmeyin. Tek amacım benim düşüncelerimi sizlere yansıtmak. Çok fazla bilgili değilim. Bu yüzden "kesinlikle böyledir" diyerek konuşmayı planlamıyorum. İleride bunu dikkate alarak yorumlarınızı yaparsanız sevinirim. Bir başka yazıda görüşmek üzere!


Kendinize iyi bakın! :)
Yorumları Göster

0 yorum